که در ضلع شمالی رودخانه قرار داشت . هم اینک بدلیل رانش زمین به کلی از سکنه خالی می باشد . و در قدیم یک پل چوبی بر روی رودخانه بود که شورکات و عیسی محله را به بازار اسیابر  ارتباط می داد .

محله شرکات زادگاه مادرم بود (گل گیس عطاپور) حدودا ده دوازده خانوار در انجا ساکن بودند تا انجا که حافظه ام یاری میکند بدین شرح بودند :

 ( کاس آقا عطاپور پدر بزرگم ، موسی بهزادی  ، غلام حسن زمانی ، نعمت اله سیاره ، حبیب اله سیاره ،  علی اکبر پرویزی ، حجت بهزاد .گداعلی جارجی ، فرج اله رمضانی ، وهاب کیانی ، فتح اله مهدوی ، احمد مهدوی ، غلامرضا عبداله زاده )  و محله دیگر معروف به ایلات کوگاه که زادگاه پدرم (سبحان اله صبحی ) و تعدادی از خانواده که در آنجا ساکن بودند بنامهای:

 ( کربلایی داداش ، قر بانعلی داداشی ، مراد داداشی ، غلام داداشی ، رضا داداشی ، خانبابا داداشی ، عزیز صبحی ،  سبحان اله صبحی ، حسن جمشیدی ، طالش پیروی ، حسن حکیمی ، قربانعلی نیازمند ، ذبیح اله زمانی ، خانعلی      ، میرزا قاسمی ، رمضانعلی داداشی ، صفر داداشی ، نقدعلی داداشی ، عزیزاله داداشی ، نباتعلی داداشی ، نقدعلی داداشی ، زلف علی داداشی ، رمضانعلی داداشی ،  محرم داداشی ، یوسف عوضی ، عزت عوضی ، صفرعلی ، رحمت     ، فیض اله    ، جانعلی پرویزی )      بودند .

 انجا نیز میرود که بکلی از ساکنین خالی می شود ، ایلات کوگاه زادگاه خودم نیز بوده است  . که قریب به اتفاق خانواده ها بعد از اینکه روستای اسیابر دارای لوله کشی  شد کم کم از کنار چشمه ورودخانه فاصله گرفته و به طرف محله زرکول نقله مکان کردند . البته سست بودن زمین و زلزله سال شصت و نه یکی دیگر از عامل  نقل مکان شد . 


آری خاک محله های قدیمی  یاد خاطرات گذشته  را زنده میکند وروح و قلبم سنگینی آنها را احساس .