سبـــــــحان اله ( پست ثابت )
اون که صُنعتِ کُنه خو دسته جی زیرو زبر
مَرِه یادِ بِمَبون اوستا پَلی سو چار نفر
نیشته بون دُکانِ میَن نیمکتِ سر کس کس ور
یِتِه گوت اوستا رِ از خودشه تراکتور خراب
یِتِه گوت از خرمن کوب،آردِ کارخانه،ماتور آب
بیچاران زار و زبیل بِنَبون خو دوش سر
تا که اوستا ببرن قاطرَ جی خو دستگاه سر
اوستا از خو پرکاری، مشتری از خو بیچاری
هرکسی یه جور گوت از خو دردسر،گیرفتاری
یته گوت می کارخانه آسیابِ سنگ بشکستَی
وَشنه ایستَن مردم همه، مَحَل می سر دَشکَستَی
همه گوتَن اوستا جان با ایمشو اَمی هَمرَه بیای بشیم
لج کونیم ،بُزِ شیر بخورده گوسَند گالشیم
اوستا بگوت "خیلی خوب"،آچار و انبر و فنر
چکش و پیچ و ....نُدانم ساک مِیَن، سر به سر
دَچی هَمَه ،زیبِ دِوَست هَدَه دست ممدلی
بگوت بزن قاطیرهِ سَر شیر پایه,یا علی
خودش بشو دَپیچارهِ ره خانه،دوخاند *گیسِکه
پشمِ پاتووِه ،پشم نیم تنه ،بیار تِتَرَج زَنَکه
اَردی گوتی،زوموستانِه بِبَر تره لازمه
شال شکار شودری،دپیچارِ شیر کمه
آخرِ سر پنجِ کِش نان و پنیر و آقوز
ساروق مین دَوَستَه یواش گودی نازو نوز
سبحان اله!سخته مَرِه تنهایی زاکانهِ جی
زُمُستانهِ نِشَی گوتَن روجام و گاوانهِ جی
بالاخره یته چایی بخورد **صبحی سر پایی
بگوت شُوانه کار کنم ،تا وِگِردَم فردایی
ویگیت خو دستِ چاگوده تفنگه از خانه کَش
تفنگ نگو، چی چاکونه بِینی کُنی والله غش
آوازه ی اوستا،تفنگ جی همه جا بشوی
جانِ برار، نمونه صنعت کارِ کشور بُبوی
بالاخره بگذریم، تی حرف مِیَن قندشکر
راستَبو ممدلی جی سیاسرِ کندانِ کمر
باد گَنَست بوران گَنَست سفیده زَه جانِ برار
با ایجوره خدمت و زحمت ببو اون استای کار
نه کیلاس نه آموزش نه اوستایی نه وَردَسی
بخدا نخوانده اوستای سبحان اله صبحی
هرچی از صنعت بگوی خو فکرِجی اون حریفه
هرجای گیلان زمین- بشی تو -اوستا تعریفه
از ُسمام تا پیرکوه تا دیلمان و آسیابر
بلوکات و عمارلو تا چهار محل و بره سر
آسیَابر خوجیر بدار سبحان اله تی دل سر
اون که صنعت کنه خو دست جی زیر و زبر

*گیس:لحن خطاب استاد به همسرش در منزل است(مهرگیس عطاپور) از زنان کدبانو و پرتلاش آسیابر بوده که به مهربانی و مظلومیت نزد خاص و عام زبانزد است.
**صبحی:لحن خطاب همسر به استاد در منزل است.
شاعر:غلامرضا حکیم پور(1363)

.jpg)



